Dışarıya bakıyorum herkes geziyor tozuyor ne güzel.Birde kendime bakıyorum bilgisayarın başında sanal kişiliklerle muhabbetteyim.Dışarı çık diyorlar çıkıp napabilirimki doğru düzgün arkadaşım bile yok benimle dışarı çıkıcak adamlar sigara için dışarı çıkan adamlar.Aşk ise hep masallardaki gibi.Hani biri sever diğeri ise sevmezya o hesap işte.Okuldada ağzımı bıçak açmaz.Çünkü artık insanlara ne güvenim kaldı nede arkadaşlık duygum.Bi kız seviyorum güç bela unutuyorum başka kızlara açılıyorum.Onların cevabı ise ''Olmaz'' ''Ben seni arkadaş olarak görüyorum'' ''çok iyi birisin ama olmaz'' ''arkadaş kalsak daha iyi olur'' bunun gibi hep aldatıcı sözler.Buda yetmezmiş gibi hep bi muhabbet dönüyo bak bu buna çıkma teklifi etti o aslında şıpsevdi biri.Halbuki kızlar 100 kişiyle çıksada hep o seven oluyor hep iyi oluyor.Bense yanlız takılıyorum sürekli.Aynı arkadaşım gibi.Hayattan umudumuz kalmadı.Çünkü bilgisayardanda sıkılmaya başladık çünkü yapıcak bişey yok.Cebimde para olsada neye yararki ? yanımda sevgilim yok adam gibi arkadaşım yok.Sadece harcanan para dostluk altında çıkar amaçlı arkadaşlıklara gidiyor.Evet belki çok edebiyat eseri gibi oldu ama hayatım böyle.Ne ilişki anlamında nede arkadaş anlamında yüzü gülen biriyim.Sizce yaşım dolayısıylamı bu duygular içindeyim ve kavram karmaşası yaşıyorum.Yoksa hayatın ta kendisi olduğunu anladımmı ?

yalnız değilsin kuzen..

halvete çekil...

hayatını sorgula...

sahip olduklarını ve sahip olamadıklarını düşün.

eğer aklın sahip olamadıklarının peşine takılıyorsa.bizdensin :)

yok unuttum diyorsan yine bizdensin...

sabır denen yüce kavram..zaman olmasa insan çıldırırdı eminim.

beklentiler boşa çıktığında sığınacak bir kapın yoksa sokaklar seni bekliyor..ya sokaklardasın ya da sıcacık kollarda...

belki kolları da bulursun ama soğuktur.belki sıcaklığı da bulursun ama yapmacıktır..

tekrar en başa dönersen yalnız değilsin kuzen...

Edit : sago dinle.

 

Hocam sen tipik bir hikikomorisin. (Ne olduğunu araştır. Psikolojik bir tabirdir. Daha sonra NEET e çevirir. Onu da araştır.)

Tam senlik bir anime biliyorum: Welcome to the NHK

Aynı senin gibi sigara içen arkadaşsız evde pcye kapanmış bir elemanın kapısını bir gün onu bu durumdan kurtarmak isteyen bir kız çalar ve olaylar gelişir.

aynı benim durum da öyleydi şu son 4-5 hafta :\
karşına güzel bişeyin gelmesini bekliyosun... ama bak görceksin, sonra bu haline güleceksin :)

bazı konularda gerçekten yalnız değilsin...

Avira bunu yazdı:
-----------------------------

Dışarıya bakıyorum herkes geziyor tozuyor ne güzel.Birde kendime bakıyorum bilgisayarın başında sanal kişiliklerle muhabbetteyim.Dışarı çık diyorlar çıkıp napabilirimki doğru düzgün arkadaşım bile yok benimle dışarı çıkıcak adamlar sigara için dışarı çıkan adamlar.Aşk ise hep masallardaki gibi.Hani biri sever diğeri ise sevmezya o hesap işte.Okuldada ağzımı bıçak açmaz.Çünkü artık insanlara ne güvenim kaldı nede arkadaşlık duygum.Bi kız seviyorum güç bela unutuyorum başka kızlara açılıyorum.Onların cevabı ise ''Olmaz'' ''Ben seni arkadaş olarak görüyorum'' ''çok iyi birisin ama olmaz'' ''arkadaş kalsak daha iyi olur'' bunun gibi hep aldatıcı sözler.Buda yetmezmiş gibi hep bi muhabbet dönüyo bak bu buna çıkma teklifi etti o aslında şıpsevdi biri.Halbuki kızlar 100 kişiyle çıksada hep o seven oluyor hep iyi oluyor.Bense yanlız takılıyorum sürekli.Aynı arkadaşım gibi.Hayattan umudumuz kalmadı.Çünkü bilgisayardanda sıkılmaya başladık çünkü yapıcak bişey yok.Cebimde para olsada neye yararki ? yanımda sevgilim yok adam gibi arkadaşım yok.Sadece harcanan para dostluk altında çıkar amaçlı arkadaşlıklara gidiyor.Evet belki çok edebiyat eseri gibi oldu ama hayatım böyle.Ne ilişki anlamında nede arkadaş anlamında yüzü gülen biriyim.Sizce yaşım dolayısıylamı bu duygular içindeyim ve kavram karmaşası yaşıyorum.Yoksa hayatın ta kendisi olduğunu anladımmı ?

-----------------------------

al benden de o kadar lan hislerimi tercuman olmuşn

Security,Windows,Linux,Donanım,Web Tasarım,Warez,mIRC,Siyaset,Tarih

adam haliyle asosyalleşiyor, çok kötü bir şey hocam bu pc..

okuyorsan başka okula yazıl ortam değişsin sil baştan başla pc'ye tv'ye sınır koy s.et

Avira bunu yazdı:
-----------------------------

Dışarıya bakıyorum herkes geziyor tozuyor ne güzel.Birde kendime bakıyorum bilgisayarın başında sanal kişiliklerle muhabbetteyim.Dışarı çık diyorlar çıkıp napabilirimki doğru düzgün arkadaşım bile yok benimle dışarı çıkıcak adamlar sigara için dışarı çıkan adamlar.Aşk ise hep masallardaki gibi.Hani biri sever diğeri ise sevmezya o hesap işte.Okuldada ağzımı bıçak açmaz.Çünkü artık insanlara ne güvenim kaldı nede arkadaşlık duygum.Bi kız seviyorum güç bela unutuyorum başka kızlara açılıyorum.Onların cevabı ise ''Olmaz'' ''Ben seni arkadaş olarak görüyorum'' ''çok iyi birisin ama olmaz'' ''arkadaş kalsak daha iyi olur'' bunun gibi hep aldatıcı sözler.Buda yetmezmiş gibi hep bi muhabbet dönüyo bak bu buna çıkma teklifi etti o aslında şıpsevdi biri.Halbuki kızlar 100 kişiyle çıksada hep o seven oluyor hep iyi oluyor.Bense yanlız takılıyorum sürekli.Aynı arkadaşım gibi.Hayattan umudumuz kalmadı.Çünkü bilgisayardanda sıkılmaya başladık çünkü yapıcak bişey yok.Cebimde para olsada neye yararki ? yanımda sevgilim yok adam gibi arkadaşım yok.Sadece harcanan para dostluk altında çıkar amaçlı arkadaşlıklara gidiyor.Evet belki çok edebiyat eseri gibi oldu ama hayatım böyle.Ne ilişki anlamında nede arkadaş anlamında yüzü gülen biriyim.Sizce yaşım dolayısıylamı bu duygular içindeyim ve kavram karmaşası yaşıyorum.Yoksa hayatın ta kendisi olduğunu anladımmı ?

-----------------------------
sosyal olmaya çalış.İlk önce kendi kafanda bitir olayı.Medeni cesaretini yükselt.Para ve kızlar/erkekler herşey demek değildir.Senin tek sorunun kendi kafanda başka birşey değil.Kafanda bitirdikten sonra düzelir bence herşey...

 bu duvarlar arasinda normal biriymisim gibi davraniyorum ama cehennem bir gece bile müsaade etmiyor dönüp duruyorum gülüyorum düsüyorum ama karanlik beni yikip geçiyor ... bugün yine ayni sey tatmin olmuyorum ölümmüki bu ? nefret incelik olur sadece bosluk... söyleyecek birsey yok beni öldüremez ... bunu sadece sen yapabilirsin ... bunu sadece ben yapabilirim ...

aslında umutluda davranabilirim

güzel bir sonbahar günü... yada kış umrumda değil 
kirmizi ve soguk diye degil güzel kokusuylada alakali degil ben mutlu genç bir çocugum
sevdigimi arıyorum tanriya bu sekilde inaniyorum...

dünyanin güzel bir yer oldugunu gösteren bi gün bu belki bugün süt sagariz
belki ayaklarimdan balonlar tutar...
çok fazla ses var babam sesiz olmami söyledi ama olmaz ...... bugün olmaz ...
sonra beni vurdu

Z-CHAN bunu yazdı:
-----------------------------

Hocam sen tipik bir hikomimirisin. (Ne olduğunu araştır. Psikolojik bir tabirdir. Daha sonra NEET e çevirir. Onu da araştır.)

Tam senlik bir anime biliyorum: Welcome to the NHK

Aynı senin gibi sigara içen arkadaşsız evde pcye kapanmış bir elemanın kapısını bir gün onu bu durumdan kurtarmak isteyen bir kız çalar ve olaylar gelişir.

-----------------------------

hoca adam bilgisayardan sıkıldım diyor sen anime tavsiye ediyosun bu durumdan onu kurtarmak isteyen bi kız lazım animesi değil =)

ufak nüanslar hariç benim hayatımda öyle ama ben bu kadar mutsuz değilim ya da mutlu olmaya çalışıyorum :T

Bilgisayar başında elbet yapacak birşey arıyorsan bir blog aç ve hayatını yaz içini dök boşal oruya rahatlarsın. şöyle düşün orası bir nevi sperm bankası okunması umrunda olmasın.