Eli silahlı bir banka soyguncusu olsam,
En büyük endişem vurulmak olurdu.
Bunu çok yönlü açıklayabilirim.
Öncelikle anlık düşünürsün
Ve tahminen saplantılıdır.
Vurulmaktan korkunun sebebi,
Elinde bulunan silahtır.
Silah ne kadar senin zıttına doğrultulmuş olsa da,
Bir şekilde sana dönebileceği en büyük ihtimal olur.
Bunun dışında, yakalandığında götürüleceğin hapishaneyi,
Öldüğünde ardından ağlayacak yakınlarını,
Canını yaktığın insanları
Veya çevreye verdiğin zararı düşünmezsin.
Çünkü bunlar sana o an en büyük ihtimalin yanında,
Sönük birer detay gibi gelir.
Buyur sana bir hayatın şeması.
Mutlu olmak için bir sebebin varken,
Mesela yeni aldığın bir papuç varken,
Mutsuzluk yüzden düşer.
Sende bu papucun üzerine giyilecek giysilerin derdine düşersin.
Öncelikler hayatına sahip olur.
Bu yüzden insan için unutmak, söylenmesi en ayıp yalandır.
(Olay basit. Bir banka soyguncusu olduğumu hayal edip, o anki hissiyatımı düşüncelere vurdum. Aklınıza gelen ilk kişiliğe bürünün ve hissettiklerinizi an be an paylaşın. Kolay gelsin. İyi eğlenceler.)