Bunu daha önce hiç düşünmemiştim.
Dünyada betondan evde yaşamaktan pek bi farkı yok.
Altın, yakut, zümrüt....
Ne olduğu farketmez.
Bunlar değerli madenler.
Kum gibi kaynadığı zaman bi değeri kalmayacak. Benimde o evde yaşamamın bi anlamı kalmayacak.
Ben bi son model(nasıl oluyosa artık) araba istesem hemen olacak, ama aynısından sende isteyeceksın o da hemen olacak. Kapışmaya kalksak onun bile bi anlamı yok. Makas bile atamayız. Arabayı vurdum, kaza yaptım benzin bitti cart oldu curt oldu. Hiç biri yok. Ne anladım ben bu yarıştan.
Kaza yapsan ölmek bile yok.
Ya da cennette her istediğinin olması..
Dünyada bütün sene çalışıyorsun, sonra bi hafta tatile çıkıyorsun. Geziyorsun eğleniyorsun falan filan..
Ama 12 ay boyunca tatil yapsan en fazla 1 sene zevkli geçer sonra sıradanlaşır.
Kavganın, zorlukların, mücadele etmenin, herşeyin istediğin gibi olmamasının ayrı bi zevki var.
Aksiyon yok, heyecan yok, korku yok, sıradan monoton bi hayat.
Aşık olmak bile yok lan. İstediğin zaman kavuştuğun zaman onun adı aşk olmaz ki.
Valla cehennem daha cazip
En azından zebanilerden pandik korkusu var.
Anlatmak istediğimi anlatamamış olablirim zaten kafam karmakarışık. Ama biliyorum anladınız siz ne demek istediğimi