Kim demiş ki aşk yalan diye, aşk yoktur diye, aşk=para+araba'dır diye.?

Aşkı seninle tattım, Aşk'ın en güzel günlerini, en güzel an'larını, en güzel halini, uzanabileceği en uç noktayı.... sende öğrendim. Öğrendim ki Aşk varmış, yaşamasını bilene her zaman da var.

Her yatağıma sensiz girdiğimde bi an önce sana kavuşmak için uyumayı istiyodum, olmuyodu. Geceler uzun ve sensiz, gündüzler; zaman seninle çabuk geçtiği için kısa ve hayal kırıklıklarıyla doluydu. Yattığımda aklımda olan tek şey sen, kalktığımda yine sen, işte yine sen, otobüste sen sen sen.... her yerde sendin, bende olan en güzel düşünce, hayal, sahip olduğum en güzel varlıktın..

Biliyomusun sevgili sen uzaktasın ama geride bıraktığın bütün hatıraların benim yanımda. Belki acı çekiyosundur ama benim kadar olmadığına eminim. Çünkü nereye baksam sen ve ben varız. Evimde, evinde, apartmanda, sokakta, arka sokakta, ağacımızın altında, otobüste, evimin salonunda, bilgisayarımın başında, "yastığımın diğer ucunda"...

Her gün, her gece hatta her dakika, senin kokunu duymak, senin hayalini görmek ne demektir bilirmisin sevgili?

Hele de daha dün benim olan birinin şimdi başkasının olacağını düşünmek, bilmek ne demektir bilirmisin?

Bana derdin beni sevmiyosun, bana hiç ilgi göstermiyosun diye... aklımdan çıkmadınki hiç, eğer sevmemekse bu gerçekten hiç sevmedim, değer vermedim. Çekilmez biri olduğumu biliyorum ve bu güne kadar bana katlandığınıda çok iyi biliyorum, sevgimi de gösteremiyo olabilirim ama bu betondan perdenin arkasında senin için atan bi kalp var.

Daha öncede dediğim gibi Seni Seviyorum; bugün, yarın ve daima..

Bu duruma katlanmak zorundayız belki ama ben hayatımın hayat olduğunu bana anlatan kadına herşeye rağmen teşekkür ediyorum.

not: daha 2.5 hafta önce ayrıldık, içimi dökmek amaçlı(tam anlamıyla dökemedim ya neyse) açtığım bi konudur, mazur görün..