Son zamanlarda hayatımda eksikliğini hissettiğim bir çok şey getireyim dedim.Gerçekten kendime ve kişiliğime katmak istediklerimdi.

Uzun olacak, gerçekten bunu hisseden ve okumak isteyen için yazıyorum.Eminim çoğumuz aynı sorunları paylaşıyordur.Okuyun.

MEvcut halinden rahatsız olana kadar yeni bir hale geçmek istemez insan.Hareketsizlik teorisi mi dersini (tam adını hatırlamıyorum ama hani şu virajlarda sağa gidince neden dışa atar nesne onun teorisinden)....

Yıllardır problem çekiyorum.Bilgisayardan önce sosyaldim, herşey iyidi.Bilgisayar zamanla elimden aldı.Asosyalleştim ve sonra yaşıtlarımdan bir çok konuda geir kaldım (sosyal anlamda).Lisede herkesin ortamı vardı takılıyordu.Ben psikoloji, beden dili hadi açılayım derken lisenin sonuna doğru hafiften ortam kurmaya başladım.Çekirdek grup.Üniversite de herşey güzel olacak dedim.Eskişehirin üniversite hayatı öyleydi.Ama kıbrıs hayal kırıklığı yarattı.Buna rağmen devam ettim.

--

Toplum, kızlar, çevre, insanlar...Hepsinde normal bir yaşantım yoktu.Normalleştirmek için kitpalar okudum, bazı şeyleri araştırdım ve aram hiç iyi olmamasına rağmen kitaplarla dost olmaya başladım.Bana çok şey kattılr.Sonunda öyle bir hale geldim ki sosyal açıdan bir konuda ya iyidim, ya kötü.ARası yok.Kötü olduğum konuda gelişmek istiyorum o konuda bir sürü döküman, araştırma, internet, kitap..Bir kaç ay sonra bakmışım onda iyiyim diğerinde kötüyüm.

Kıscası : herhangi bir insan gibi otomatik öğrenip devam ettiğim bir konu olmadı.Bilgisayar gibi oldum.Kendimi kızlar konusunda programlarsam başarılı oluyorum.İnsanlarla aramı iyi tutup gruba adaptasyon için uğraşırsam ona programlarsam onda iyiyim.Fakat hiçbirşey normal insan gibi kendiliğinden gelişmiyor.Yada çevremdekiler gibi.Belki normali bu bilemiyorum ama eminim çevremdekiler psikoloji, beden dil, toplum gelişimi vs.. gibi konulrada bu kadar derin araştırmamıştır (genelleme)

--

Şu aralar gerçekten sıkıldığım bir kaç konu var.Bunların üstüne düşmek ve genel olarak hayatımı, kişiliğimi düzeltmek için kendi standartlarımı yapmaya başladım.MEsela sevdiğim, hobim olacak şey, yaşama nedenim olacka şey neydi ??? Yüzme ve bateriyi çok seviyordum bir şekilde bitti.Sonra voleybol, teniz, gitar, keman, dans, aiesec vs.. gibi bir çok şeye katıldım (ki aiesec güzeldir sosyallik açısından) fakat şimdi şu diyebileceğim birşey yok.Yaptığım tonla işte, tonla projede birşeyler öğrendim.Sonuç ?? Şunu seviyorum yok sıfır otur.

Önce hayatta standartlarımı yazmaya başladım.Aradığım kız standartlarıda dahil.Mesela esmer veya kızılm olması.Tercihen renkli gözlü ve beyaz tenli olması fiziksel standart.Sarışınlara bakmıyorum.Çok çok çok farklıysa tamam.Bunun gibi standartlar oluşturayım dedims ayfalarca a4 kağıdı çıktı.

Sonuç ??

Durum berbat !! sizde oluşturun.Göreceksiniz ki bir yerden sonra olsundan çok şu olmasın, bu olmasın demeye başlıyoruz.Bir kaç günlük mevzu bu benim yaptığım.ORada fark ettim ki bende dahil olmak üzre genel olarak insanlar ne istemediğini biliyor.

Ama ne istediğimizi bilmiyoruz.

Bir kaç başlık mesela , bu ne istediğim ve standartımla ilgili değil, kendimle ilgili yapmam gerekenler gördüğüm zayıflıklar vs.. idi ; bir kaç tanesi ;

- konuşma hızını yavaşlat
- daha fazla insan ile tanış
-  hayat kısa daha fazla şey yap.Paraşütle atla, dalış yap, ilginç şeyler dene.
- Asla ama asla diğer insanlar gibi olma.FArkın olsun, KEndi tarzını yarat, kendini yarat.
- Farklı şeyler tecrübe et.Sevebileceğini düşündüğün yada sevmediğini düşündüğün şeyleri dene.GErçekten ne olduğu gör.Belki tam tersidir.
- hayat amacını bul !
- Gözlem yeteneğini geliştir.(çok güvenirim fakat çok daha fazla geliştirmem gerek)
- Risk almadan ödülü alamazsın.Risk al !
- İLgilendiğin bir konuya odaklan.O konuda tutkulu ol, o konuya hakim ol !! (bulamadım)
- Gereksiz bilgileride öğren hatta bunları fazla öğren.(Seviyorum, mesela cumhuriyet kaç yılında kuruldu ? 1923 yanlış.O zaman ilan edildi.1920 de kuruldu.TBMM açılınca Türk milletinin egemenliğine ait devlet kuruldu ve 3 sene beklendi falan filan mevzusu.Diğeri : dünyanın kaçta kaçı su ?? 4'te 1'i ? Yanlış.Yüzeyinin 4'te biri.Dünyanın % 0.1 'i sudur vs..)
- ilginç bir adama dönüş, hayattan zevk al.Toplumun baskısından kurtul

------

vs.. vs.. Toplum baskısı dediğim nedir ?? Toplum der ki : üniversite bitir, dil öğren, evlen mutlu olursun.Bunların hiç birini yapmadan mutlu olan , iyi adam olan insanlar var.Üniversite benim kişiliğimi göstermez, kişiliğimin, zekamnın, bilgimin, becerimin göstergesi kağıt parçası değildir.Bu yüzden bunlar amaç değil, araçtır.Peki ;

Sonra dedim ki, üniversite okumayı istemiyorum, zor geliyor vs.. vs.. FAkat kendi fikrim şu : mutlu değilim.Her akşam yatağa yattığımda ; bu gün ölseydim hayatımdan mutlu olurmuydum diye soruyorum.Cevap hayır.Yapmak istediklerim var, yapacağım şeyler var.Mutlu değilim.Anlık mutluluklarım var genel mutluluğum düşük.

Ne yapmam gerek ? Hadi diyorum ki üniversiteyi bıraktım.NE olacak ? Hobim, sevdiğim şey olsa , mesela ev arkadşaım bilgisayar mühendisliğinde okıyıor fakat fotoğrafçılığa bayılıyor.Öylesine okuyor.Dedim olm bırak, 2 senelik fotoğrafçılık falan oku.Tutkun madem , ilerde de yapmayacaksın peşinden git.Öyle birşeyim yok benim.Bulamadım onu.Yok, peşinden gideceğim hobim, birşeyim yok.

Bilgisayarda zamanımı çürütmek istemiyorum.Üniversite okumak istemiyorum (daha doğrusu istiyorum fakat ilk 2 sene dersleri zor.3. senem hala 1. sınıfım).Mutlu değilim.Mutsuzluk depresyondur, mutsuzluk bir çok insanın intihar sebebidir.Ben hisleirmi dinlemek, mutlu olmak istiyorum.Bu gün dersle,r yarın mezuniyet, sonra askerlik, sonra iş, sonra evlilik, sonra eve alınacak malzemeler, sonra çocuk, sonra büyüütme, sonra çocuğun okulu...

eee yeter be...Her zaman uğraşacağımız birşeyler olacak.Bunalrın hiç biri mutluluğa engel değil.O halde hem üniversite okuyup hem mutlu olabilirim.Belki mevzu kızdır.ÇEvrem var, fakat kıbrısta sevebileceğim kız yok.Yakınlaştım, seviştiğim, takıldığım kızlar var.Ama kafaları bana göre değil.Daha önce 24 yaşında kızla çıkmıştım.ÇEvremde büyük kadınlar mevcut (30 yaş civarı) ve resmen flört ettiğimiz fakat bir kaç ay önce yazmadığım hatunlar var.NEden bilmiyorum, şimdiden sonra işler dğeişik olacak.

Kızsa sorun bunuda çözücem.FAkat durum kız değil.Benim hedefim, benim amacım, benim tarzım, benim hayatım olmalı.Kız bu hayat tarzının içinde olmalı.Yada arkadaşlarım, insanlar.Hayat hedefim kız olmamalı yada arkadaşlar yada bşaka birşey.Belki hedefim yok.

Doğru hedefim yok.Çünkü neyi sevdiğimi bile bilemiyorum.Bir sürü işle uğraştım fakat şimdi daha farklı işlerle uğraşıcam.Paraşütle atlayacağım, gemi kaptanlığı sertifikası alıcam, bungee jumping yapıcam vs.. vs.. 

Fakat şunu keşfettim, insanların önünde olmayı seviyorum.Yani sunum vs.. gibi.Eskiden yapamazdım.Sonra steve jobs sunumlarını izledim (evet buda bir hevesti) ve ordan sunum tekniklerini öğrendim, nasıl olacağını yaptım.İngilizce sunumuna gittim.Anlattım.Steve jobs'tan öğrendiklerimi, psikoloji, beden dili ve eski tecrübem ne varsa konuşturdum.Ve en iyi sunum seçildi.Yaız değil, textte problem vardı.

----

Sonuç olarak bunca yazıyı yazdım.Dertleşmek amaçlı.Şu an bunu yapmak istediğim için yaptım.Mutlu olacağımı düşündüğüm için ve yaptım.İşte haytta bunu yapmak istiyorum.

Ayrıca birşey tavsiye ediyorum, elinize kağıt kalem alın , en basitinden başlayın : kız standartlarınız.Ama öyle ne olsa fark etmez değil.1.000.000 kız size tav.ARalarından birilerini seçeceksiniz.Nasıl isterdiniz ?? Mesela ben kültürü olan , bakımlı vs.. gibi karakter özelliklerini ekledim.Gerçekten böyle bir kız bulduğumda çıkıcam.GErçekten böyle bir kız bulana kadar gerekirse gezegendeki 3 milyar insanla tanışıcam.

Diğer standartlarınızı yazın.İlerde nasıl bir evde oturacaksın, nasıl yaşamın olacak.Ayrıca kişiliğinizde fark ettiğini ve düzeltmeniz gereken yönleri yazın.

-

Bir süre sonra işlerde olsundan çok olmasın'a geçecek (bende öyle oldu en azından) ve o an bırakıp yeni bir tane yaptım ve sadece ne istediğimi yazdım.Ne istemediğimi değil.

İnsanlık olarak sorunlu, problemli, para pulun herşey olduğunu sanan tipler olarak büyüyoruz maalesef.Paran , tipin , araban yoksa kız tavlayamazsın : siktir git.Erkeksen sevdiğini gösterme zayıflıktır : siktir git, kızsan beğendiğin erkeğin yanına gitme, farklı gözle bakarlar : siktir git..

Olay bu.Güçlü kişilik, güçlü hayat tarz ve hepsinden önemlisi bir tarzın olması...HAyatımızda her zaman eksik olan birşeyler olacak, her zaman herhangi bir konuda bizden daha iyisi olacak.FAkat kendimizi güçlü bir konuma nasıl getirmeliyiz.

Sanırım öğrenmek istediğim şey bu..Okuyan herkese teşekkürler.

"Toplumun baskısından kurtul" hocam bu maddeyi gerçekleştirirsen diğerleri kendiliğinden gelir diye düşünüyorum.

tespitler ve çözümler tam yerli yerinde olmuş bende çırpınıp duruyorum kendimi bulmak için ama çok zor gerçekten...

abi işin ilginci, ne olduğumu, ne yapmam gerektiğini, neyi yanlış yaptığımı biliyorum yani en azından doğru olmasada fikirlerim var.

Tek sorun dediğim gibi şunu yapmamalıyım demek.

---

Yani barışı istiyorum ile savaş istemiyorum aynı anlamı verebilir.FAkat arkasında çoook farklı psikoloji ve istek yatıyor.Yani ikisi aynı şey değil.

Ben hep istemiyorum, yapmamalıyım kısmındayım.ARtık bunu istiyorum yapmalıyım kısmına atlamaya başladım.Şimdi tek sorun beni harekete geçirecek birşeyler bulmaz..Varsa eğer öyle birşey.

2005te lise bitti ben üniye gittim bazı imkansızlıklardan dolayı bıraktım otel işlettiğimizden kışları boşboş gezdim 2006 2009 yılları arasındada işler iyi gitmedi maddi kaybımız oldu ne dışarı çıktım ne bi eğlenceye gittim liseden sonra 5 senemi 2 tane arkadaşla geçirdim onlarla muhabbet ediyodum sadece 2009da fotoğrafa merak sardım biraz para biriktirdim zorla makine aldım 3 5 foto çektim şimdi çok nadir elime alıyorum 2010 senesinde memlekete geri döndük ailecek 20 sene marmariste yaşadıktan sonra kastamonu doğal olarak çok sıkıcı geldi 1 tane bile tanıdığım yoktu kuzenlerimde artık işlerinde güçlerindeydi doğal olarak çok sık görüşemiyoduk 4 ay kadar doğru düzgün dışarı çıkmadan evde oturdum. bir gün telefonum çaldı can sıkıntısından netten iş başvurusunda bulunmuştum oto bayisinde satış danışmanı olarak istanbula iş görüşmesine çağırdılar hayatımda ilk defa takım elbise alıp görüşmeye gittim ama sonuç çıkmadı 1 ay sonra başka yerden aradılar gene sonuç çıkmadı oto satış işinde iiyimdir kendimi bildim bileli babam araba alır satardı ve galeride işletmiştik ama bi türlü kendimi beyendiremiyodum ve yaz sezonu gelince istemeye istemeye bi otele işe girdim marmariste ama 6 ay boyunca istanbula nasıl kapak atarım diye düşünüyodum şimdi gene memleketteyim ve istanbul sevdama ara vermek zorunda kaldım gene ve burda mecburen bi işe başvurdum ve sonuç aldım ama nedense hiç istemiyorum ve bu beni mutlu etmiyor babam ne yapmak istiyosun falan deyincede hiç bişey aklıma gelmiyor kısaca sanırım yaşayamadan ölecem...

bir akşam babamı televizyon izlerken annemde ona eşlik ederken şunu düşündüm "hayat bu mu?" evlen çocuk doğur sonra hiç bir şey yapmadan ölümü bekle. hayat bu mu?

hala bu düşünceyi aklımdan çıkaramıyorum. hayatın nerde kaçırıyoruz?

Kendini arayıpta bulursan sadece bulduğunu zannedersin.Kişilerin değerleri doğal yöntemlerle oluşur.
Örneğin
Şöyle bir düşünüp    'hmmmm ben bisikletten hoşlanıyorum ve sanırım bu benim hobim olabilir' dersen asla doğru sonuca ulaşamazsın.
Doğal eğilim sana der ki ; Yoldan geçerken bisikleti gördüğünde aklın ve vücudun o bisikleti gerçekten istiyorsa işte o senin hayatta zevkle ilgileneceğin şeydir.Bisiklet olayının doğru seçim olduguna kesinlikle emin olduktan sonra, otomatik olarak bisiklet aktivitelerine katılma ihtiyacı hissedeceksin,seninle aynı zevkleri olan insanlar arasında sanırım arkadaş bulma sıkıntısı çekmeyeceksin,hele ki seni anlayacak bir kız ! .
Bisiklet örnekti.
Özet .
Hayatta severek yaptığın her eylemde ,asla ve asla 'kendini bilme ve bulma ' konusu aklına bile gelmeyecek.
Tek sorun gerçekten severek yapacağımız bu eylemlerin ilhamı bize ne zaman gelecek?(yapay olarak 'kendi değerlerini' oluşturmak hiçbir zaman kalıcı çözüm değildir.)

Konuyu hakkaten özetlemişsin.(kendini bulmanın özet hali bence bu!) Şu an üniversite 3.sınıftayım.Planlarıma göre üniversiteden mezun olduğumda  kendini,ne yapıp yapamıyacağını bilen bir insan olmaktı.He bide kendini iyi ifade edebilen biri olmak.Lisede mal bir adamdım.Bunun sebebiyle kız konusunda takıntılarım oluşmuşdu.İŞe bundan başladım.Hazırlık'da bir kız arkadaşım oldu.Yavaş yavaş bu takıntılarım azalmaya başladı.1. sınfta ise zıp zıptım.Sadece kafamda eğlenmek vardı.Bu takıntımı 1.sınıfta geride bıraktım onca alttan ders ile birlikte.2 de ise bilime sardım kendimi.Dünyanın oluşumu,einstn,tesla,beden dili vs. kısaca kafama yüklendim aklıma gelen her şeyi düşündüm.Yapılan filmleri,müzikleri neden meşhur olduklarını populerlik-kalite ilişkisini,kişilerin birbiriyle ilişkilerine davranışların nasıl yön verdiğini,bilimde çığır açmış kişilerin hayatlarını vs. .2. sınıfta kısaca her boku düşünmekle geçti.(dersleride toparladık biraz)2.sınıfn sonlarına doğru farkettim ki arkadaşlık ilişkilerim bozulmaya başladı,kızlarla aram çizildi.Yalnız kalmaya başladım.İnsanların bana uzaylı gibi baktıklarını gördüm.Karşımdaki kişiyle evren(vb.) hakkında konuşmadıkça sohbetten sıkılır oldum..Sanırım kendimi bulmaya çalışırken kaybetmeye başlıyordum.Az daha yalnız kalsam ikizim belirecekti karşımda.Bu arada beynim kullanmadığı verileri sanırım hemen siliyordu.1.sınıfta kızlara dair veriler.2 de etkilemez olmuştu.Veya 2 de çdüşündüklerim onları pasif kılmıştı bilemicem.3'e başladım.He 2'nin sonlarına doğru egolarımı ezmeye çalıştım biraz.3.sınıfa başladıktan sonra insanlardan çok uzaklaştığımı farkettim şimdide benim gibi olmayan,insanlarla arası çok iyi olan insanlarla takılmaya başladım.Onlarında kafaları boş gelmeye başladı.böyle bir orta yol formülü bulup onu uygulamaya çalışıyorum.Bakalım 1 senem kaldı belki 1 ömür yetmicek ama evet arıyorum kendimi...

tbt=bunalımlar kulübü :D

http://www.youtube.com/watch?v=WUXcJas7mFs&feature=feedesi

Senin lanet sorunun ne biliyormusun dostum,çok şey biliyorsun etrafını çok fazla gözlemliyorsun,tahminlerin ön sezgilerin çok yüksek..işin zor ama bukadar bilgi birikimi iyi bir vizyonla sunabilrsen kendini daha iyi yerlerde görebilrsin.yalnız tersi olursa insanlarla iletişim kurmakta sürekli zorluk yaşarsın.hayat anlamsızdır insanlar salakça davranır insanlar neyin peşindne gider neye inanırkocaaa bir kuru kalabalıkmıdır diye düşünür durursun...ama bu aklını daha iyi kullanabilirsen faydasını görürsün.bende hep iyi şeyler büyük şeyler yapmak istemişimdir ama benimde kahrolası sorunum ne yapacağımı bilmiyorum,bulamıyorum